Polityka dotycząca Internetu

Internet stał się fundamentem postępu społecznego i gospodarczego. Jednak miliardy ludzi nadal nie mają do niego dostępu. Sama rozbudowa infrastruktury nie zniweluje tej luki. Osiągnięcie powszechnego i rzeczywistego dostępu do sieci wymaga połączenia inwestycji infrastrukturalnych z polityką umożliwiającą korzystanie z internetu i pełne uczestnictwo w gospodarce cyfrowej – od przystępnego cenowo dostępu i umiejętności cyfrowych po treści odzwierciedlające lokalne potrzeby. Bez tych warunków społeczności pozostają pozbawione dostępu do różnych form edukacji, opieki zdrowotnej, handlu i usług publicznych, a obietnica cyfryzacji jako środka służącego realizacji globalnych celów pozostaje niespełniona. Rządy muszą nadać priorytet strategiom łączącym rozbudowę infrastruktury ze środkami wspierającymi wdrażanie technologii, zapewniając, by łączność przyczyniała się do integracji społecznej i wzrostu gospodarczego dla wszystkich. 

Osiągnięcie rzeczywistej łączności zależy od ram prawnych, które stwarzają sprzyjające warunki dla inwestycji i innowacji w całym cyfrowym łańcuchu wartości. Niewinwazywne, oparte na dowodach i sprzyjające konkurencji regulacje zmniejszają bariery wejścia na rynek, wzmacniają zaufanie i zachęcają nowych graczy rynkowych.

Skuteczne zarządzanie widmem oraz przewidywalne i zapewniające interoperacyjność zasady sprzyjają rozbudowie sieci oraz powstawaniu innowacyjnych modeli biznesowych i usług. Poprzez obniżanie barier we wdrażaniu oraz zapewnianie otwartych i konkurencyjnych rynków, sprzyjające otoczenie polityczne zapewnia pewność i zachęty niezbędne do mobilizacji inwestycji zarówno publicznych, jak i prywatnych na dużą skalę. Ramy te gwarantują, że technologie cyfrowe mogą przynosić długoterminowe korzyści społeczeństwom, przedsiębiorstwom i gospodarkom na całym świecie.

Model zarządzania oparty na współpracy wielu interesariuszy stanowi fundament skutecznego zarządzania Internetem oraz kształtowania polityki cyfrowej. Współpraca rządów, przedsiębiorstw, ekspertów technicznych, społeczeństwa obywatelskiego i środowiska akademickiego pozwala wykorzystać różnorodną wiedzę specjalistyczną niezbędną do tworzenia skutecznej i przyszłościowej polityki cyfrowej. Takie oparte na współpracy podejście stanowi podstawę postępów w zakresie rozszerzania dostępu do Internetu, ochrony globalnie połączonej i niepodzielonej sieci, umożliwiania bezpiecznego przepływu danych między krajami, wzmacniania cyberbezpieczeństwa, zwalczania cyberprzestępczości oraz wspierania odpowiedzialnego rozwoju sztucznej inteligencji.